Słuchaj, to nie jest tylko lekcja ekonomii. To jest wezwanie do przebudzenia. Jeśli zastanawiasz się, dlaczego mimo ciężkiej pracy Twoje podatki rosną, a jakość usług publicznych spada, musisz zrozumieć, jak działa system. Pieniądz to potęga, ale obecnie ta potęga jest w rękach banków komercyjnych, a nie obywateli.

Jako fundacja walcząca o lepszą przyszłość, musimy nagłaśniać te mechanizmy. Czas przestać płacić za błędy sektora finansowego.

Podatki i ukryta prawda o kreacji pieniądza: Kto naprawdę zarabia na Twoim długu?

System finansowy, w którym żyjemy, ma wbudowaną fundamentalną niesprawiedliwość. Kiedy banki komercyjne mają monopol na kreowanie podaży pieniądza, rachunek za ten przywilej zawsze trafia do rąk podatnika. Efekt? Wyższe podatki, mniejsza siła nabywcza i cykliczne kryzysy.

1. Monopol na „elektroniczny druk”: Bank Anglii vs. Banki Komercyjne

Czy wiesz, że fizyczna gotówka to tylko wierzchołek góry lodowej? Bank Anglii drukuje banknoty (np. 10 funtów), a koszt ich produkcji to zaledwie kilka pensów. Zysk z tego tytułu trafia do rządu. W latach 2000-2009 wyniósł on 18 miliardów funtów – to kwota, która mogłaby pokryć pensje 90 000 pielęgniarek.

Jednak prawdziwe pieniądze – te elektroniczne, których używamy na co dzień – tworzą banki komercyjne.

Mechanizm pożyczki: Każda nowa pożyczka to nowy pieniądz „wyczarowany” w systemie.
Zysk dla wybranych: W latach 2002-2009 banki w Wielkiej Brytanii wykreowały w ten sposób 1 bilion funtów.
Koszt dla obywatela: Gdyby to państwo wytworzyło te pieniądze, przeciętny podatnik mógłby zaoszczędzić nawet 33 000 funtów w ciągu 7 lat.

2. Pętla zadłużenia: Dlaczego dług narodowy nas dobija?

Ponieważ zyski z kreacji pieniądza płyną do prywatnych banków, rząd musi pożyczać środki na rynku, by pokryć deficyt. To absurdalna spirala: płacimy bankom odsetki od pieniędzy, które rząd mógłby (i powinien) kontrolować sam.

Dziś na samo oprocentowanie długu narodowego wydajemy w UK 51 miliardów funtów rocznie. To więcej niż budżet na obronność, policję czy transport razem wzięte! Każdy podatnik dorzuca do tego interesu średnio 1 700 funtów rocznie. To pieniądze, które zamiast budować drogi i szpitale, znikają w bankowych systemach odsetkowych.

3. Deficyt i kryzys: Kto sprząta po bankietach finansistów?

Kryzys 2008 roku pokazał brutalną prawdę: system bankowy kreuje bańki, a kiedy one pękają, koszty ponoszą zwykli ludzie.

Spadek wpływów: Bezrobocie rośnie, sprzedaż spada – podatnicy wpłacają mniej do budżetu.
Wzrost wydatków: Państwo musi wydawać miliardy na zasiłki i ratowanie upadających gigantów finansowych.
Eksplozja deficytu: W samym UK deficyt skoczył z 30 do 180 miliardów funtów.

Wniosek jest prosty: Bez systemu, który pozwala bankom kreować pieniądz „z powietrza” przy każdej pożyczce, nie mielibyśmy tak głębokich kryzysów. Nie musielibyśmy używać Twoich ciężko zarobionych pieniędzy do ratowania instytucji, które same te pożary wywołały.

Opracowano na podstawie: positivemoney.org Tłumaczenie: Marek Janik